Samen met mijn collega’s binnen de Noordwest Ziekenhuisgroep heb ik in 2013 de basis gelegd voor intensieve samenwerking tussen de adviesraden ondernemingsraad, cliëntenraad en verpleegkundige adviesraad. Dit had als resultaat dat we vanaf 1 januari 2014 de ondersteuning van deze drie raden samenbrachten in één bureau medezeggenschap.

Sinds mijn pensioen ben ik nog maar beperkt werkzaam in de medezeggenschap. Ik ondersteun als ZZP’er nog twee ondernemingsraden voor een paar uur per week. Onder andere de ondernemingsraad van het medisch specialistisch bedrijf van de Noordwest ziekenhuisgroep. Zodoende blijf ik een lijntje houden met mijn oud collega’s bij Noordwest. Dat is fijn, want als je hoofdzakelijk thuis werkt heb je behoefte om regelmatig te sparren met collega’s over vooral de nieuwe ontwikkelingen in de medezeggenschap.

Overeenkomsten of verschillen tussen ondernemingsraad en cliëntenraad

Naast Hanna (oud collega, tevens vicevoorzitter van VASMO) is Liza een vaste sparringpartner. Ik sprak haar onlangs in het SER-gebouw op een bijeenkomst van de NVMz (Nederlandse vereniging van medezeggenschap). We hadden het over het verschil in ondersteuning van een ondernemingsraad of een cliëntenraad. Mijn mening is dat het voor zeker 80 / 90% hetzelfde is. Liza denkt dat de overeenkomsten zo’n 60 / 70% zijn.

Dat zet je aan het denken. Waar zou dat verschil in waarneming vandaan komen? Zijn we destijds bij Noordwest doorgeschoten in de samenwerking? Verloren we de eigenheid van de drie adviesraden uit het oog? Of was het onze vernieuwende werkwijze die de raden juist dichter bij elkaar bracht?

‘Delen is vermenigvuldigen’ en ‘eenheid in verscheidenheid’

Ik hou van paradoxen. Een mooie paradox vind ik ‘delen is vermenigvuldigen’ voor samenwerking in een netwerk. Door het delen neemt namelijk voor iedereen de beschikbare informatie en kennis toe. Voor het samenwerken van adviesraden vind ik ‘eenheid in verscheidenheid’ een mooie paradox. Juist door de verschillen tussen adviesraden binnen de samenwerking bij elkaar te brengen krijg je meer eenheid.

Ondersteuner medezeggenschap

Die eenheid zet zich voort in hoe je als ambtelijk secretaris / adviseur medezeggenschap werkt. Van een ondersteuner afwisselend voor de ondernemingsraad en dan weer voor de cliëntenraad, ben je nu een ‘ondersteuner medezeggenschap’. Bij welke adviesraad je ook zit, je bent gericht op de medezeggenschap als geheel. En dat juist omdat je je bewust bent van de verschillen tussen de raden en die verschillen kunt inbrengen. Voorbeeld: de ondernemingsraad heeft een discussie over de kwaliteit van de schoonmaak. Je licht toe dat de cliëntenraad betrokken is bij audits van het facilitair bedrijf om dit in kaart te brengen en mogelijk naar een andere aanbieder over te stappen. De ondernemingsraad kan nu zelf kiezen wat ze er mee willen: eigen actie ondernemen, met de cliëntenraad optrekken, of het aan de cliëntenraad overlaten.

Meer kennis, betere afwegingen en als eenheid optrekken

Kortom, de samenwerking en gezamenlijke ondersteuning brengt de verscheidenheid van ondernemingsraad, cliëntenraad en verpleegkundige adviesraad in een vroeg stadium bij elkaar. Dat leidt tot meer kennis, betere afwegingen en wanneer gewenst als eenheid kunnen optrekken. En voor de goede orde, verscheidenheid tussen adviesraden blijft, maar wordt zichtbaar en bespreekbaar in een vroeg stadium.

Of het percentage 60% is of 90% blijft een persoonlijke perceptie. Wat ik weet is dat ik door zowel een ondernemingsraad als een cliëntenraad te ondersteunen een completere ambtelijk secretaris / adviseur medezeggenschap ben geworden.

Meer informatie over samenwerken adviesraden in de zorg: Jan Willem Dorr, Ambtelijk secretaris/ adviseur medezeggenschap, penningmeester LOMOZ, projectormz@gmail.com / www.projectormz.nl

Onze leergangen ambtelijk secretaris cliëntenraad en ondernemingraad